map-icon شعبه تهران

بلاگ

مدار داخلی سافت استارتر

مدار داخلی سافت استارتر

مدار داخلی سافت استارتر یکی از موضوعات کلیدی در راه‌اندازی الکتروموتورها است. در این مقاله از ولتک، نگاهی کاملاً عملی و دقیق به درون این تجهیز خواهیم داشت. ساختار پاسخ بر اساس بلوک‌های عملکردی اصلی یک سافت استارتر معمولی طراحی شده و از توضیحات تئوریک دوری شده است.

قلب قدرت: ماجرای تریستورها و کنترل فاز

مهم‌ترین بخش یک سافت استارتر الکترونیکی، بخش قدرت آن است. برخلاف تصور رایج که مدار را پر از قطعات پیچیده می‌بینند، مسیر اصلی جریان از المان‌های نیمه‌هادی به نام تریستور (SCR) می‌گذرد.

در اغلب سافت استارترهای تجاری (مانند زیمنس 3RW30/40 یا ABB PSE)، شما شش عدد تریستور را می‌بینید که به صورت دو به دو و موازی معکوس در دو فاز (معمولاً L1 و L3) قرار گرفته‌اند. فاز سوم (L2) گاهی مستقیم به موتور می‌رود یا اینکه کنترل می‌شود. هر جفت تریستور، یکی برای نیم‌سیکل مثبت و دیگری برای نیم‌سیکل منفی عمل می‌کند.

ماجرا از این قرار است: برد کنترل با استفاده از کنترل زاویه فاز، به گیت تریستورها فرمان می‌دهد که دقیقاً در چه نقطه‌ای از موج سینوسی برق روشن شوند. اگر تریستور در لحظه صفر موج فعال نشود و مثلاً با ۵۰ میلی‌ثانیه تأخیر روشن شود، ولتاژ مؤثر کمتری به موتور می‌رسد. این یعنی جریان راه‌اندازی و گشتاور موتور کم می‌شود.

یک نکته حیاتی: تریستورها هنگام کار به شدت داغ می‌شوند. به همین دلیل است که در مدار داخلی، آن‌ها را محکم به هیت سینک‌های آلومینیومی بزرگ پیچ و مهره می‌کنند و از خمیر سیلیکون مخصوص برای انتقال حرارت استفاده می‌شود.

مسیر فرار: مدار بای‌پس (Bypass)

اگر تریستورها دائماً در مدار باشند، هم انرژی تلف می‌شود و هم نیاز به خنک‌کاری عظیم است. اینجاست که کنتاکتور بای‌پس وارد عمل می‌شود.

به محض اینکه موتور به دور کامل رسید و ولتاژ کامل به آن اعمال شد، یک رله یا کنتاکتور داخلی (یا خارجی) تریستورها را اتصال کوتاه می‌کند. در این حالت، جریان از مسیر مکانیکی کنتاکتور عبور می‌کند و دیگر از تریستورها نمی‌گذرد.

در طراحی عملی چه می‌بینیم؟

در سافت استارترهای کوچک (مثلاً ۱۸ تا ۱۰۵ آمپر ABB)، یک رله بای‌پس روی برد می‌بینید. در مدل‌های بزرگتر (۲۱۰ تا ۳۷۰ آمپر)، از کنتاکتور استفاده می‌شود که با شینه‌های مسی انعطاف‌پذیر به مسیر قدرت متصل شده است. اگر زمانی این کنتاکتور خراب شود، جریان به تریستورها برمی‌گردد و به دلیل نداشتن خنک‌کاری مداوم، ممکن است بسوزند.

مغز متفکر: برد کنترل و اندازه‌گیری

این بخش، مدار چاپی اصلی است که همه چیز را مدیریت می‌کند. روی این برد معمولاً موارد زیر را پیدا می‌کنید:

  • مدار آتش (Firing Circuit): پالس‌های دقیقی تولید می‌کند تا تریستورها را در زاویه مناسب روشن کند.
  • ترانسفورماتورهای جریان (CT): حلقه‌هایی که دور شینه‌های خروجی می‌بینید. آن‌ها جریان لحظه‌ای موتور را اندازه می‌گیرند و به برد کنترل گزارش می‌دهند. اگر سیم‌بندی CTها را اشتباه وصل کنید، سافت استارتر خطای جریان می‌دهد.
  • سنسور دما: یک عدد ترمیستور که معمولاً روی هیت سینک نصب می‌شود. اگر دما از حد بگذرد، فرمان توقف صادر می‌شود.

حفاظت‌های ورودی و خروجی سافت استارتر

حفاظت‌های ورودی و خروجی

در ورودی مدار، معمولاً قطعاتی برای حفاظت می‌بینید:

  • وریستورها (MOV): برای گرفتن اسپایک‌های ولتاژ لحظه‌ای. اگر ولتاژ ورودی ناگهان اوج بگیرد، وریستور می‌سوزد تا بقیه مدار نجات پیدا کند.
  • مدار اسنابر (Snubber): یک مدار RC سری که به صورت موازی با تریستورها بسته می‌شود تا از روشن شدن ناخواسته تریستورها (به خاطر نویز) جلوگیری کند.

بخش تغذیه داخلی

سافت استارتر برای روشن شدن نیاز به یک تغذیه کمکی دارد. در این بخش، یک منبع تغذیه سوئیچینگ کوچک برق ۱۱۰ یا ۲۳۰ ولت AC را گرفته و به ولتاژهای پایین DC (مثلاً ۵ و ۱۲ ولت) برای تغذیه میکروکنترلر و رله‌ها تبدیل می‌کند.

برای خرید سافت استارتر دانفوس از ولتک وارد شوید.

یک فناوری متفاوت: مدار سافت استارتر مغناطیسی

همه سافت استارترها تریستوری نیستند. نوع دیگری به نام مغناطیسی (مگنتیک) وجود دارد. در این نوع، به جای تریستور، از یک راکتور متغیر استفاده می‌شود.

مدار داخلی آن شامل یک سیم‌پیچ اصلی (که با موتور سری است) و یک سیم‌پیچ کنترل است. یک برد کنترل، جریان DC کمی را به سیم‌پیچ کنترل اعمال می‌کند. با تغییر این جریان DC، خاصیت راکتانس سیم‌پیچ اصلی تغییر کرده و به این ترتیب جریان موتور کنترل می‌شود. مزیت این روش استحکام بیشتر در محیط‌های کثیف است، اما حجم و وزن آن بسیار بیشتر از نوع الکترونیکی است.

جمع‌بندی

اگر درب یک سافت استارتر را باز کنید، مسیر را این‌گونه ببینید:

برق شهر وارد ترمینال‌های L1, L2, L3 می‌شود → از شینه‌های مسی به ماژول‌های تریستور می‌رسد → تریستورها در زمان استارت روشن و خاموش می‌شوند → جریان از CTها رد می‌شود → از ترمینال‌های T1, T2, T3 خارج می‌شود. بعد از اتمام استارت، کنتاکتور بای‌پس یک مسیر میان‌بر از L به T ایجاد می‌کند.

هنگام تعمیر، همیشه بعد از قطع برق، به خازن‌های بزرگ مدار تغذیه و تریستورها دست نزنید. تخلیه بار الکتریکی آن‌ها می‌تواند خطرناک باشد. حتماً از یک اهم‌متر برای تست سلامت تریستورها (عدم اتصال کوتاه) و از یک پیچ‌گوشتی برای چک کردن سفتی اتصالات شینه‌ها استفاده کنید. شل شدن پیچ‌های شینه‌ها یکی از رایج‌ترین دلایل سوختگی سافت استارترهاست.

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک گذارید.
Facebook
Twitter
LinkedIn
Telegram
WhatsApp

مقالات مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید
ورود

هنوز حساب کاربری ندارید؟